Información ofrecida por: WEB COSTA DA MORTE..

Con motivo das I Xornadas de Desenvolvemento Integral do Territorio: demografía, historia, turismo e medioambiente (Cabana de Bergantiños 13- 21 de abril 2002), os/as participantes dirixímonos a Vde. e á opinión pública en xeral para manifestarelle a nosa enérxica (e enésima) protesta polo estado deplorable en que os organismos públicos galegos manteñen o Dolmen de Dombate (Borneiro-Cabana), Ben de Interese Cultural, desde hai máis de TRECE ANOS. En 1989 remataron as escavacións realizadas baixo a dirección de J. Mª Bello e, desde aquela, o monumento está cuberto por unha antiestética lona de plástico sobre postes de formigón que impide que poida ser visto non só polos propios veciños da parroquia e da comarca, senón que tamén pola multitude de visitantes que seguen chegando (enganados) de calquera punto de Galicia, España ou de Europa: privada a cidadanía do seu disfrute e contemplación, marchan comprensiblemente defraudados e burlados. Ninguén comprende o deixamento de competencias por parte da Xunta de Galicia, que dá lugar a unha situación de constante perigo para este Ben senlleiro -cualificado polos especialistas como "a catedral dos dolmens galegos"- e, en todo caso, impedindo a súa función social durante esa ducia longa de anos sen que se albisque ningún cambio nun futuro próximo.

TRECE ANOS de ocultación e abandono son excesivos para un territorio como a Costa da Morte, ó que se lle ven privando inxustamente dun dos elementos máis significativos para a súa promoción cultural e turística. TRECE ANOS son moitos para permanecermos calados ante o atentado que supón o deterioramento imparable das importantes pinturas milenarias que quedaran ó descuberto tralas escavacións.

Pero Dombate é aínda moito máis que un monumento senlleiro: este dolmen, epicamente cantado polo poeta Pondal a finais do séc. XIX, pasou a ser un símbolo para toda Galicia, e por iso debe saír do seu "secuestro" para volver formar parte da paisaxe galega, co mesmo dereito que a Torre de Hércules ou a Catedral de Santiago.

TRECE ANOS son moitos e xa estamos cansos de que se anuncien proxectos que nunca se cumpren; cansos de que varias xeracións de rapaces non tiveran aínda nunca ocasión de o ver.

Por todo isto, e por moito máis, esiximos que, dunha vez por todas, o Goberno galego tome xa unha solución definitiva: ou poñer en marcha o Plan Director da Deputación da Coruña ou volver cubrir de terra todo o escavado, pinturas incluídas, e que volva a estar como estaba antes. Ou unha cousa ou outra, pero que a Xunta de Galicia tome unha decisión.

Cabana de Bergantiños, 21 de abril de 2002 .