MUROS
Porta das Rías Baixas

Sobre a Costa da Morte
 
 
 
Orientada cara o sol do sur, o porto medieval de Muros, Conxunto Histórico-Artístico, é a un tempo derradeira terra da Costa
da Morte e principal estación turística do Finisterrae.
Estación turística da Costa da Morte

As terras de Muros gozan do clima máis suave da Costa da Morte gracias á súa orientación cara o meridiano e ao refuxio que lle dan os montes de Carnota e de Mazaricos. Na estreita banda litoral de unión entre mar e monte, alternando praias e costa rochosa, distribúese o particular poboamento desta antiga propiedade da Mitra Compostelana.

O porto de Muros, excelentemente equipado para navegación deportiva, foi na historia frecuente víctima de saqueos, como a que levaron a cabo as tropas napoleónicas en 1809, quenes incendiaron a vila e destruíron toda a súa documentación antiga. Aínda ben, o fermoso cadro arquitectónico conservado mereceu a catalogación en 1970 da vila de Muros como Conxunto Histórico-Artístico, remarcando 13 edificios de interese, dos cais 12 corresponden a construccións relixiosas.

Como principal estación turística da Costa da Morte, as vellas rúas da cidade de Diego de Muros acollen o bule-bule e lediza dos seus visitantes, quenes disfrutan do natural lecer das praias de bandeira azul de Esteiro, Parameán e San Francisco de Louro, ou dos múltiples eventos e festividades da rexión, como a Carreira de Carrilanas de Esteiro, unha das máis divertidas carreiras de vehículos sen motor en Galicia.

Recreando a peregrinaxe a Fisterra, o camiño percorre a parroquia de Louro, onde se encontra o Convento de San Francisco e máis o espacio natural do Monte Louro, coa súa belida lagoa, dunas, e paraxe costeira. No Monte Louro existía un castelo construido en 1520 que contaba con 16 pezas de artillería.

 
 
Conxunto Histórico-Artístico de Muros

Muros é unha das vilas medievais mellor conservadas de Galicia. A arquitectura civil é sobardada polas construccións relixiosas, lembranza da dependencia desta cidade da Mitra Compostelana :

Igrexa de San Pedro, primitiva igrexa parroquial do séc.X, consérvase a capela maior, que contén detalles interesantes.

Antiga Colexiata de Santa María e actual Igrexa Parroquial de San Pedro de Muros, na que predomina o estilo oxival sobre os restos románicos do séc.XII. Consérvanse sartegos dos séc.XV e XVI. A Colexiata foi creada en 1504 por bula do Papa Alexandre IV a petición de Diego de Muros, co fin de evitar o pago de dezmos á Igrexa compostelá.

Capela do Espírito Santo, de estilo gótico rural, sita entre Muros e Louro. A tradición conta que a imaxe que se encontra no interior atopouse nunha praia, e que o carro que a transportaba quebrou nese lugar, sinalando o emprazamento da futura capela.

Ermida de Nosa Señora das Neves, construcción do séc.XVIII onde se encontra unha fonte santa á que acoden os romeiros para curar diversas doenzas.

Santuario da Virxe do Camiño, construido por volta do séc.XVI. No interior encóntrase unha pila de mármore branco doada por uns mariños no 1557, unha reproducción dunha fragata pendurada do teito, e máis uns interesantes exvotos, algúns con curiosas representacións gráficas narrando diversas aventuras como a fuxida do ataque dos piratas berberiscos gracias á intervención da Virxe. A tradición conta que a imaxe titular foi achada nunha das praias de Muros.

Hospital de Lazarados, adosado ao Santuario da Virxe do Camiño, de fundación descoñecida, anque aparece citado en documentos de 1421 e 1490.

Outras construccións de gran interese son igualmente o Hospital da Trinidade ou de San Pedro, fundado por Diego de Muros en 1418 ; a Capela de San Marcos, sita no homónimo monte, datada de 1480 ; a Capela de Santa Isabel, cun belo cruceiro ; a Capela de Nosa Señora das Angustias, fundada en 1665 por un matrimonio doante ; a Igrexa de San Xosé, erixida en 1727 ; a Ermida de San Roque, reedificada en 1765 sobre a anterior construcción ; e finalmente a Igrexa da Virxe do Carme, do ano 1767.

Para saberes máis sobre Muros : 
Concello de Muros : Curro da Praza / 981 82 60 50